Երեկ երկար զրուցել եմ ընկերներիս ու ծանոթներիս հետ, էվոլյուցիայի տեսության, դրա վիճելի (լավ, ավելի անկեղծ ասեմ` ծիծաղելի) լինելու մասին, դրա ծագման ու հիմա էլ մեծ ջանքերի գնով պահպանման (գիտնականներ կան` կյանքը կտան, բայց էդ տեսության ակնհայտ ներքին հակասությունների վրա աչք կփակեն) մասին... Ի վերջո ընկերներիցս մեկի հետ եկանք հանրագումարի. ինքը զգաց, որ ես էվոլյուցիայի գաղափարին չեմ դեմ, այլ էվոլյուցիոն տեսության աբսուրդներին ու դոգմատիկությանն եմ դեմ, ես էլ զգացի, որ ինքը իմ ասածների մեծ մասը ընդունում ա, ուղղակի ժամանակ էր պետք իրար ավելի լավ հասկանալու համար: Ինչու էս բոլորն էստեղ գրեցի? Ուզում եմ ավելի քննադատաբար մոտենաք ձեզ մանկուց մատուցված գաղափարներին: Հարցրեք, քննադատեք, կշռադատեք, ընդունեք, ժխտեք... կարճ ասած` մասնակցեք կյանքին, ոչ թե միայն դիտեք կողքից... Յոգան էլ ա դա ասում: Վեդաները, որոնց մասին էստեղ դեռ չէի խոսել (Յոգայի փիլիսոփայական, գիտական հիմքերը, հին ձեռագրեր են, անհիշելի ժամանակներից մեզ հասած) , ամբողջությամբ մարդու ազատության ու դրա իրական ընկալման մասին են, էն ազատության, որում մարդը գործող անձ ա, մեկը, որ ոչ միայն իզորու ա, այլ նաև պարտավոր ա հնարավորինս ավելի ակտիվ մասնակցել իր երկրի ու աշխարհի կյանքին, որպեսզի եթե նույնիսկ կյանքից չստանա այն ամենն, ինչին, ըստ իրեն, արժանի էր, գոնե կիմանա, որ փորձել ա..
